Drzwi.
Zamknij drzwi, wiewióreczko.
Whiskey.
Co tam?
Bean. Roy Bean.
Może o mnie słyszałeś. Moje zdjęcie jest na ścianie.
Po drugiej stronie tamtej ściany.
Właśnie...
obrabowałem Manger's Trust w Magdalenie.
Niełatwy zarobek.
Bonanza Stud dostał w lewą rękę...
a ja sobie wyjąłem z kostki
dwie kulki grubego śrutu.
Zawsze słyszałem, że sprytny człowiek jest zawsze mile widziany na zachód od Pecos.
Może się przesłyszałem.
Dobrze słyszałeś.
"Poprawione Prawa i Ustawy Stanu Texas."
Co to tu robi?
Żeby dziwki miały na co szczać.
Daj mu kaktusowej whiskey.
Rabujesz banki?
Dużo zarobiłeś na tym w Magdalenie?
Nie.
Wystarczy?
Tak jest,wystarczy.
Postawisz mi drinka, rabusiu?
Słuchaj, kiedy Roy Bean pije, wszyscy piją.
Dawaj pieniądze.
Dajże trochę.
No daj mi trochę!
- Zostaw go. - Zwiążcie go.
Taa, dobrze.
Masz! Wiąż!
Idź.
Broń.
Wracaj, sukinsynu!
Zabij go! Zastrzel go!
Dorwę Marvina.
Wracajcie tu! Nie skończyłem was zabijać!
Słyszycie? Tacy jak ty, będę czekał!
Kiedy pierwszy raz widziałem Roy'a Beana...
chciał mnie zabić.
Myślał, że jestem diabłem, który ma go zabrać ze sobą.
Było to zrozumiałe, jak się weźmie pod uwagę całą tę rzeź...
którą dopiero co wywołał.
Jestem wielebny LaSalle.
"Chociażbym kroczył cienistą doliną..."
"Nie ulęknę się."
Co się tu stało?
Ci ludzie próbowali mnie powiesić, i za to zostali zabici.
Ilu ich jest?
Dużo.
- Kto zabijał? - Ja.
To byli źli ludzie, a te dziwki to nie były damy.
"Pomsta jest moja, rzekł Pan."
Tak było.
Czekam na sępy.
Oni nie zasługują na pochówek.
Może i nie...
ale powinni być pochowani.
Są smrodem i ohydą.
Mam łopatę, jeśli ty nie masz.
Pochowałem ich, bo Chrystus umarł za nich wszystkich.
To był jego wybór, nie mój.
Nie będę wątpić w mądrość Wszechmogącego.
Daj mi Biblę.
Jest w saku przy siodle.
Teraz będzie czytanie nad umarłymi.
Moją Biblię, proszę, panie...
Bean.
- Bean. - Roy Bean.
Sędzia Roy Bean.
Jestem tu nowym prawem.
- Co pana do tego upoważniło? - Znam prawo...
skoro całe życie notorycznie je łamałem.
Nigdy wcześniej nie zabiłem człowieka.
Do paru strzelałem...
w samoobronie albo ze ślepego strachu, ale nigdy nikogo nie trafiłem.
Więc Bóg musiał pokierować moje naboje.
On nawet zesłał anioła...
który dostarczył mi broń.
No a jak pan zamierza wymierzać to prawo?
Tym. I sznurem.
I znów będzie pan polegał na łasce Bożej?
Zamierzam poćwiczyć...
i trochę jej dopomóc.
Niech pan czyta.
Zwracam się do Księgi Psalmów...
I będę czytał z psalmu 58...
który, jak sądzę, jest odpowiedni.
"Boże, zetrzyj im zęby...
w paszczy...
Panie, połam zęby lwiątkom!
Zanim ich ciernie w krzak się rozrosną,
Niech powiew burzy go porwie, póki jest zielony.
Sprawiedliwy się cieszy, kiedy widzi karę...
myje swoje nogi w krwi niegodziwca.
A ludzie powiedzą:.
<<Zaprawdę, uczciwy ma nagrodę
Zaprawdę, jest Bóg, co sądzi na ziemi>>".
Co z nimi?
Jak oni się wpisują w pański schemat sprawiedliwości?
Prawo ich ochroni.
Tak tu gdzieś pisze.
Gdzie ona jest?
Kto? Anioł?
Jeśli w ogóle był jakiś.
Dónde esta la muchacha?
Traigala aqui.
Czy ona mówi po amerykańsku?
Jak masz na imię, senorita?
Jak cię zwą?
Marie Elena.
Marie Elena...
Chcę ci podziękować za to, co zrobiłeś, tak, chcę.
Może wytłumaczysz tym ludziom...
że nie chciałem im zrobić krzywdy.
Powiedz im, że będą zyć w nowym miejscu.
To będzie dobre miejsce, będzie się tu przyjemnie żyło. Jestem nowym sędzią.
Będzie prawo.
Będzie porządek, postęp, cywilizacja, pokój.
Przede wszystkim pokój.
I nie obchodzi mnie, kogo będę musiał zabic, żeby tak było. No już. Powiedz to im.
Powiedz im, że konie tej hołoty należą do nich.
Ich strzelby.
Ziemia.
Tylko to miejsce...
Tamto miejsce jest moje.
Nie chcą koni.
Wezmą konie. Nie chcą ziemi.
Są wdzięczni.
Nie potrzebują strzelb.
Jesteś ich opiekunem.
To znaczy, że posiadam to wszystko, jeśli pozwolę do siebie strzelać.
To stara i uczciwa umowa.
I troszkę uciążliwa, dodam.
Ten tam burdel...
to będzie mój sąd.
Miejsce, by egzekwować sprawiedliwość, miejsce, gdzie będę się wystawiać na strzały...
i skąd będę strzelał i wieszał innych. Tak będzie.
Niemniej, mam zamiar tam mieszkać.
O co chodzi, moje dziecko?
Też tam będę mieszkać.
Co będzie?
- Nie chcesz, żebym tam mieszkała. - Nie chcę.
Przynajmniej na razie.
Nie masz rodziców ani kogoś podobnego?
Może mogłaby mieszkać w tym szałasie na brzegu.
Może mogłabyś mieszkać w tym szałasie na brzegu.
"Niech będzie błogosławiona, Panie, Twoja siła, która uczy Twe ręce toczyć wojny...
a Twe palce walczyć".
Będę się za ciebie modlić, Bean.
Ta ziemia aż się roi od zbirów i łajdaków.
Jest ich cały legion, jak i ich złych skłonności.
Olej ich.
To był pierwszy i ostatni raz, kiedy widziałem sędziego Roy'a Beana.
Nigdy nie wróciłem w to miejsce i zmarłem na czerwonkę w starym Meksyku.
Od tamtej pory go nie widziałem, więc pewnie poszedł do piekła.
Lillie Langtry.
Lilia z Jersey.
Najjaśniejszy głos, najdelikatniejsze włosy, oczy w kolorze rozgwieżdżonej nocy.
Najpiękniejsza kobieta na całym Bożym świecie.
Oto, kim ona jest.
Dlaczego nawet książęta piją szampana z jej pantofla?
Spójrz na kolor jej włosów.
Nie widzę koloru.
A bo to kiepska podobizna.
Ale nawet kiepska podobizna Lillie Langtry...
jest warta tyle, co większość kobiet z krwi i kości.
Wracaj tam, dzieciak.
Kto ty jesteś?
Duży Bart Jackson.
To moja banda.
Tector Crites...
Whorehouse Lucky Jim...
Nick Fleja, Fermel Parlee.
- Banici? - Jesteśmy uczciwymi ludźmi.
Tylko że okoliczności zmusiły nas do przekroczenia prawa.
Nigdy tu nie byliście?
Nawet nie wiem, gdzie jestem.
To Eagle Nest, okręg Vinegarroon w Teksasie.
Vinegarroon.
Co to jest "vinegarroon"?
No, to takie meksykańskie słowo.
Oznacza takiego skorpiona, złego jak wszyscy diabli.
Nie chcę mieć z tobą kłopotów...
chcę tylko jedzenie, wodę i trochę kaktusowej whiskey...
o ile ten znak to nie czcza przechwałka.
Nic na tym znaku nie jest czczą przechwałką.
Nawet prawo.
Macie pieniądze?
Niedużo.
Probowaliśmy obrabować Ekspres Three Rivers. Nie złapaliśmy go.
Pasażerowie strzelali do nas z okien dla rozrywki.
Niełatwo być banitą w takich czasach.
Normalnie wziąłbym was przed mój sąd i próbował powiesić.
Ale jeśli macie pieniądze na whiskey, możemy zawiesić to postępowanie.
- Dużo tu masz do sądzenia? - O co ci chodzi?
Chodzi mi o to, że jaki sens być sędzią, jak nie ma kogo sądzić?
Mam cały cmentarz zamkniętych spraw.
Założę się, że poszłoby ci jeszcze lepiej, gdybyś miał więcej spraw.
- To prawda. - Do czego zmierzasz?
Co to za sąd? Nie ma egzekutorów sądowych.
Nie potrzebuję wsparcia egzekutorów.
Jest sędzia Parker w Fort Smith w Arkansas...
- Ma egzekutorów. - Prawda.
- To dziś zamożny i szanowany człowiek. - Tak jest.
Egzekutorzy muszą być ludźmi o dużej sile moralnej.
Takie miejsce, opanowane przez banitów...
Bogate w możliwości.
Nie widzę powodu, aby stan Teksas...
w mojej osobie nie mógłby ...
pobierać połowy łupów jako legalnie należnych sądowi.
Podzielonych na czworo, jak sobie wyobrażam.
- Na pięcioro. - Pięcioro.
Stan Teksas prawdopodobnie co miesiąc wypłacałby premię.
To znaczy premię dla tego, kto najbardziej przysłuży się powstrzymaniu...
bandziorstwa i banitowstwa, które szaleją w tym kraju.
O ile znajdę ludzi...
wystarczająco silnych moralnie.
Podnieście prawe dłonie.
Czy solennie przyrzekacie przestrzegać litery prawa...
według Poprawionego Statutu Teksasu z 1855?
Co więcej, czy przyrzekacie solennie lojalność...
i przysięgacie strzec honoru Lillie Langtry?
- Tak! - Sędzio?
Mogę być barmanem? Mam dość strzelania do mnie dla pieniedzy.
Co z tą częścią na temat panny Langtry?
To najpiekniejsza kobieta, jaką w życiu widziałem.
Władzą złożoną na mnie...
przez Boga i wielki i szlachetny Stan Teksas...
niniejszym ogłaszam was egzekutorami sądowymi...
okręgu Greater Vinegarroon.
- Za Teksas i pannę Lillie! - Za Teksas i pannę Lillie!
To wszystko to była pomyłka.
Od początku byłem wrobiony.
Wystawiony przez tego marnego stróża porządku i jego bandę.
Nic lepszego nie mieli do roboty.
Poza tym łatwo mnie było złapać.
Ten tu to Sam Dodd, sędzio. Prawdziwy morderca.
- Kogo zabił? - Kitajca i jego latynoską żonę.
- Ukradł słoik po owocach pełen pieniędzy. - Ile?
Prawie $90.
$90?
To poważne przestępstwo, synu.
Gdzie dowód?
Pochowaliśmy ofiary jakąś godzinę po tym, jak to zrobił.
Złaź z tego konia!
Nie bardzo lubię się zajmować takimi jak ty.
Słuchajcie! Słuchajcie!
Sąd z Vinegarroon odbywa posiedzenie. Nie będzie picia.
Przewodniczy sędzia Roy Bean.
Masz coś do powiedzenia, zanim uznamy cię za winnego?
Nie jestem winny niczego.
Żadnego przestępstwa nie popełniłem źle.
Zaprzeczasz, że zabiłeś?
Nie zaprzeczam.
Ale nigdzie w tej książce nic nie pisze o zabiciu Chińczyka.
I nikt, kogo znam, nie słyszał o prawie dotyczącym Latynosów...
Murzynów albo Indian.
W obliczu prawa wszyscy są równi.
A ja powieszę człowieka za zabicie kogokolwiek, nawet Kitajców, Latynosów i Murzynów!
Jestem bardzo postępowy i otwarty.
Ale nigdzie w tej książce...
Zaufaj mojemu osądowi tej książki.
Poza tym zawiśniesz bez względu na to, co tu pisze...
bo ja jestem prawem.
Prawo jest służką sprawiedliwości.
Dawaj sznur.
Chodźmy, Samie Dodd.
Chcę coś powiedzieć.
Nie powinienem czegoś powiedzieć?
Oczywiście.
Chcę powiedzieć, że ciągle uważam, że to wszystko jest pomyłka...
i że nie jestem gorszy, a pewnie jestem lepszy...
niż ci ludzie, co mają położyć kres memu życiu.
Dobrze powiedziane, synu. Wystarczy.
To było złe, zrobić mi to za przestępstwa, o których była mowa...
ale zabiłem też białych i ukradłem ich konie.
Więc pomyślałem, że to za to mnie wieszają.
Martwiłem się tylko o to, żeby sznur był dobrze związany...
i wszystko było dobrze zrobione.
I było.
Zaprawdę, stało się, że niegodziwi, banici et caetera...
będą mieli zęby starte jak lwy...
a karki skręcone i złamane. Taki jest los niegodziwych.
A to wszystko się stało, bo obowiązkiem prawych...
czyli nas, jest wieszać występnych kiedy tylko możemy.
Żeby można było zaiste powiedzieć...
że Bóg wyznaczył sędziego nad ziemią.
Tak jest i tak będzie. Amen.
- Amen. - Amen.
Bar otwarty!
Dwa.
Jestem Rufus Krile ze Snake River, daleko od domu.
Przestań się uśmiechać. Nie znoszę ludzi, co się uśmiechają.
Wołam ten zakład i podbijam o $10.
Jestem krewnym potwora Gila.
- Wypiję tyle trucizny, ile ważę. - Raz.
Masakra, rozlew krwi...
głód i susza- -to wszystko mnie krzepi.
Sprawdzam i podbijam o $5.
Cierpienie i rzeź: mój chleb powszedni.
Wchodzisz czy odpadasz, Sędzio?
Rozważam...
Z zawiązanymi rękami potrafię zmusić batem do posłuchu wyrośniętą krowę.
Brutalnie się kochać z górskimi lwami. Palce do spustu mnie świerzbią.
Jesem gotów, napalony.
Podbijam $5.
Uzasadnione zabójstwo.
Nakładam 50 centów grzywny na tego człowieka za strzelanie w miejscu publicznym.
Nakładam także na niego grzywnę...
$35, $45...
$52 za to, że tu leży.
Whorehouse, wołam i...
podbijam $52.
Wołam.
Trzy kulki.
Egzekutorzy odkryli, że to kraj pełen perspektyw.
I o zarobek łatwo.
Łajdacy się nie spodziewali, że długie ramię sprawiedliwości...
dosięgnie ich stamtąd.
Kryminalne szkodniki też były liczne i cenne.
W okamgnieniu mieliśmy stół pełen srebra.
A to był dopiero początek.
Skonfiskowany majątek schwytanych i powieszonych...
pozwolił Sędziemu na wprowadznie udogodnień w mieście.
Zjeżdżały wozy pełne porządnych, przestrzegających prawa kolonistów.
Sam Sędzia stał się osobą zamożną i wpływową.
Zaprawdę wytapetował ściany sądu...
platakami ze swoją czystą i prawdziwą miłością.
Wysłał nawet strażników na koniec linii kolejowej po New York Times'a...
by być na bieżąco z wyczynami Miss Langtry...
Lilii z Jersey, o głosie tak słodkim, jak głos słowika.
Jestem...
poruszony dzisiejszymi nowinami.
co się stało, Sędzio?
Jestem przygnębiony.
Przygnębiony?
Przygnębiony przez wiadomość...
że panna Lillie, w swawolnym nastroju na królewskiej wycieczce...
spuściła żabę po plecach Jego Wysokości Alberta Edwarda...
Księcia WaLii.
Taki frywolny moment, sam rozumiesz.
spuściła Księciu żabę na kark?
Tak czy owak, Książę był wyprowadzony z równowagi tym zajściem...
i panna Lillie popadła w niełaskę.
Pewnie tak.
Pewnie tak?
Powinienem tak pojechać i powiesić sukinsyna!
Ja też, tylko że mam za dużo szacunku dla rodziny królewskiej.
- Skąd masz tą sukienkę? - Zamówiłeś ją.
Wyglądała zupełnie inaczej w katalogu Sears and Roebuck.
- Nie podoba ci się? - Z całym należnym pannie Lillie szacunkiem...
Myślę, że by zrozumiała, taaa, bardzo mi się podoba.
Tylko jej tu nie noś, jak się pije.
Szeryfie! Szybko! Będzie nielegalny lincz!
Stać!
Tutaj linczuje się tylko zgodnie z prawem.
Diabli nadali, Sędzia!
Mamy smołę i pierze.
O co chodzi, Bart?
My, jako uczciwi członkowie tej społeczności, nie będziemy tolerować alfonsów, hazardzistów...
i ladacznic po takich cenach.
- Jaka jest cena wywoławcza? - $5, taka cena!
- W złocie albo srebrze! - Oburzające!
Byłbym skłonny wyznaczyć specjalną stawkę dla ciebie, Sędzio...
- biorąc pod uwagę, że... - Nie, proszę pana.
Co dla mojego miasta, to i dla mnie.
Sprawiedliwość jest dla wszystkich.
Sprawiedliwość jest służką prawa.
- chciałem tylko się dogadać. - Dogadać!
To, co zrobiłeś tym...
delikatnym dziewczątkom...
Oskarżam pana, że wiedzie je pan w życie pełne uciech.
Uzależniając je od namiętności i dolara.
$5.
- $3. - $2.50.
Dla Sędziego za darmo.
Proszę zdjąć te panie z tego przewoźnego burdelu...
i umieścić je na werandzie Do pana mówię.
Z drogi. Wystarczy, chodź no tu. Złapię cię.
Nie zamierzam cię skazać, chłopcze, ale zamierzam cię ostrzec...
jeśli nie znikniesz stąd w ciągu pięciu minut, sąd rozpocznie rozprawę.
- Nawet nie mam konia. - To ukradnij! Byle szybkiego!
Pamiętaj, my tu wieszamy koniokradów.
Niech się panie rozejdą.
Ja nie chciałem.
Co chcesz z nimi zrobić, Sędzio?
Tylko dać świadectwo.
Bart, chodź tu.
Fermel.
Tam. Tam.
Whorehouse, chodź tu.
Tam.
- Tector. - Tak?
- Chodź no tu. - Nie, ja nie mogę. Jestem benedyktynem.
Co ze mną, Sędzio?
Tu.
Panie...
Zamierzam was nawrócić na ścieżkę prawości.
Niniejszym skazuję was na rok...
pod kuratelą moich egzekutorów.
Bar otwarty! Na koszt firmy!
Myślę, kochanie...
że ty jesteś szczególnym przypadkiem.
Niniejszym nakładam na ciebie opiekę sądu.
Świnia!
Ja również radzę ci znaleźć szybkiego konia.
Stać!
- Dobra, wejdźmy do środka. - Sędzia sobie poradzi.
- Gdzie idziesz? - Na spacer.
Powietrze jest takie słodkie.
Prawie tropikalne, właśnie takie.
Nocą na pustyni, w świetle księżyca, pachnie...
jakby to była dźungla...
w Africe albo Indiach albo coś takiego.
I to sprawia, że marzę o tej ziemi.
O tym, co z niej uczynię.
Kiedys cała będzie pokryta...
farmami i miastami.
Będzie kolej.
Ulice...
brukowane.
Kamienne budynki, wysokie na 100 stóp.
Będą fabryki i rzeźnie...
takie, jakie widziałem na zdjęciach z Denver i z Chicago.
I będę miał sąd, granitowy, czteropiętrowy...
żebym mógł popatrzeć w dół i widzieć, że wszystko się układa.
A ty będziesz mieć, co tylko zechcesz.
Pomyśl, co chcesz.
Pudełko z piosenkami.
Co?
Pudełko, co jak się je otworzy, to gra piosenki.
- Pozytywkę. - Si.
Mogę ci kupić organy.
- Jakie byś chciała piosenki? - Wszystkie.
Słyszałaś "Żółtą Różę Teksasu"?
Nie, czemu?
Powinnaś.
Jak to idzie?
Zaśpiewaj jeszcze.
Nie, ja nie umiem śpiewać.
Zimno jest w tym twoim szałasie, co nie?
w lecie jest dobrze.
No tak, ale w zimie jest zimno i deszcz przecieka, prawda?
Czasem.
I wiatr się wdziera.
Tylko kiedy wieje.
Tak, jest lato, niebo jest czyste i nie ma wiatru.
Powinnaś spać w sądzie, żebym mógł cię chronić...
przed elementem.
Co ty tam robisz, na tym zadupiu? Kopiesz dziurę?
Grób.
Jak to koło odpadło z wozu, uznałem to za znak.
- Tutaj umrę. - Skąd przybywasz?
Głównie żyłem w górach. Byłem z gór.
Znałem Jima Bridgera, Kita Carsona, Wątrobę Johnsona.
Był dobrym drwalem, jak zaczynał. Ale go dopadło.
Popsuł się po paru zimach.
Taaak, tak bywa. Jak się pan nazywa?
Jestem Grizzly Adams, bezpośredni następca Johna Quincy'ego Adamsa...
szóstego Prezydenta Stanów Zjednoczonych.
Jego krew płynie we mnie.
W młodości szalałem, uciekłem w góry.
Dobre życie, wolne życie, ale zimno.
Tak zimno, że chodziłem do niedźwiedzi, leżałem w ich gawrach.
Temu mówią na mnie Grizzly. Mieszkałem z niedźwiedziami.
Co robisz w Vinegarroon?
Całe życie było mi zimno.
- Przybyłem na południe, żeby umrzeć gdzieś, gdzie jest ciepło. - Tu jest ciepło.
Ale nie będzie nielegalnego umierania.
W moim mieście umierają tylko ci, których zastrzeliłem albo powiesiłem.
Zabieraj się.
Nie mogę umrzeć tu! Nie mogę umrzeć tam! Człowiek nie może już nawet umrzeć, gdzie mu się podoba!
Nic nie chcę z dzisiejszego świata.
Cieszę się, że moje dni się kończą.
To Zachary Taylor, mój najstarszy...
nazywa się po 12 Prezydencie USA.
Wolę jego towarzystwo niż ludzi.
Zabieraj to koło i jedź.
Albo obu was powieszę za zakłócanie porządku.
Szybko, proszę pana, ten niedźwiedź nie robi się lżejszy.
Może by go pan wziął?
Będzie potrzebował kogoś, gdy odejdę. By kochać i być kochanym.
Odeślij go do matki.
Uciekła z innym niedźwiedziem z Kolorado.
Co ty robisz?
Wracaj tu i zabierz swojego niedźwiedzia!
- Wielkie nieba. - Niech pan stworzy Zachowi dom.
Albo niech mnie diabli, wrócę i będę pana straszył.
No już. Grzeczny niedźwiedź.
No, biegnij. Mnie nie nabierzesz.
- Wracaj do swojego ojca! - Biegiem, Sędzio!
OK, zostań tam, niech to cholera!
- Szybciej, Sędzio, to potwór! - Zły niedźwiedź. Chcesz się zaprzyjaźnić?
No już!
Chodź tu! No już.
Idź do łóżka i się połóż, słyszysz?
Nie wiem, do kogo mówił.
Tak czy owak, to musiała być ostra noc.
Niedźwiedź Obronny się wprowadził.
Sędzia, on i Elena byli nierozłączni.
Chodzili w trójkę na pikniki.
Najdroższa Lillie:
Z najszczerszym entuzjazmem otrzymałem dziś rano Twój list.
Doszedł, gdy byłem w sądzie. Nie śmiałem otwierać...
bo się bałem, że przyprawi mnie o zawrót głowy z oszałamiającej ekstazy...
i zapomnę o poważnej odpowiedzialności, związanej z moją pozycją.
Jesteśmy gotowi, Sędzio.
Z tego względu włożyłem go do kieszeni nad sercem...
gdzie aż do teraz tkwił w cieple.
Nie chcę popędzać, ale koń się denerwuje.
Cicho, cholerny idioto.
Nie widzisz, że Sędzia czyta list od panny Langtry? No juz.
Drogi Panie Bean: W imieniu Panny Langtry...
chcę podziękować za korespondencję...
z kwietnia, marca, lutego i stycznia 1895.
Panna Langtry jest obecnie na tournee po Kontinencie...
i zrobi, co w jej mocy, aby się z nią zapoznać, gdy tylko będzie mogła.
Najszczerzej oddana, Dorothy P. Pilsbury...
osobista sekretarka Panny Lillie Langtry.
Jakieś ostatnie słowa?
- Już mówiliśmy. - Dobrze, oddać cygaro.
Wykonać wyrok.
Mógłbyś trochę obniżyć...
Zwłoki? Nie mieści się na zdjęciu.
Obniż..
Dobrze, właśnie tutaj.
Uwaga wszyscy.
Jedyna prawdziwa próba zakwestionowania władzy sądu Sędziego...
miała miejsce, gdy Zły Bob przybył do miasta.
Nie Brudny Zły Bob z Nowego Meksyku...
ale ten prawdziwy Zły Bob, ten wstrętny, albinos.
Zły Bob w mieście!
Czekaj, pojadę z tobą.
Zły Bob w mieście!
- Ej, ty! - Pomocy!
Nigdy nie kwestionuj tego, co mówię.
Chyba mi odstrzliłeś palec.
Ten drugi obok dużego.
Idź powiedz temu parszywemu Sędziemu...
że zamierzam mu wypalić oczy i skarmić go sępom.
Zanim to zrobię, chcę zjeść śniadanie.
Długo jechałem i zgromadziłem potężny głód.
Teraz słuchaj.
Powiedz mu...
żeby się przygotował, że pójdzie do piekła!
Wyślę go tam bezpośrednio. Teraz, gnido!
Ale co z moim palcem?
Teraz pasują.
Ugotuj go dla mnie. Uduś w cebuli.
- Jaki ma być koń? - Niebieski.
Bean!
Beano!
To ja, Bob!
Zły Bob!
Przyjechałem odstrzelić ci oczy.
A potem schwycę mój nóż za rękojeść z kości słoniowej...
i obetnę ci głowę i sprzedam koledze na karnawał.
Mam taki zamiar, Beano, żeby zmieść twój cień z ziemi...
i spędzić miło czas w tym mieście.
Dodam jeszcze jedno.
Lillie Langtry to kurwa ze świńskim ryjem, suka, pies.
I nie marnowałbym na nią kuli, nie wspominając o nasieniu.
Słyszysz, Beano?
Jestem gotów, Beano.
Chodź tu, Beano.
No chodź, Beano!
Chodź tu, Beano! Jestem gotów na ciebie, Beano!
Sędzio!
On nie żyje. Na bank.
Dostał w plecy.
Kogo to obchodzi, czy dostał w plecy, czy w czoło.
Byle sukinsyn nie żył.
Udało ci się, Sędzio. Zabiłeś Złego Boba.
To ma być uczuciwie? To nie była wyrównana walka.
Wyrównana? Musiałem się położyć, żeby lepiej wymierzyć.
Chodzi mi o to, że nie miał szans.
W ogóle. Nie miał, nie miał mieć.
Nie prosiłem, żeby tu przyjechał.
Nie obstaję przy tym, by dawać zabójcom szansę.
Jak chce mieć szansę, niech idzie gdzie indziej.
Szkoda kończyć taką świetną karierę w taki sposób.
W Biblii pisze, Bobbo...
Psalm 58.
"Sprawiedliwi się uradują i zatryumfują nad niegodziwymi...
których zęby są starte jak lwy...
i których porywa burza i tym podobne...
podczas gdy Bóg sądzi ziemię przeze mnie".
Mniemam, że zdobycie Zachodu zawdzięczamy tyleż pokerowi...
co Coltowi 45 i wozom z budą.
Taki poker, w jakiego się grało w Lilii z Jersey, wymagał nieskrępowanej odwagi...
nieomylnego sądu i lotnej wiary.
To była bardziej religia niż gra.
Sędzia uważał się za absolutnego mistrza...
no ale nie znałem Teksańczyka, który by tak o sobie nie myślał.
- Dwa. - Wołanie.
Ja wołam, i podbijam o $2.
Wołam...
i podbijam o $23.
- To ja odpadam. - Przepraszam pana.
Przypuszczam, że zwracam się do...
domniemanego Sędziego Roy'a Beana, nieprawdaż?
Nie wiem, co sprzedajesz, ale ja nie chcę. My tu nie przepadamy za komiwojażerami.
Jestem Frank Gass, adwokat. Nie jestem komiwojażerem.
Wchodzisz czy odpadasz?
Wołam i podnoszę o $10.
Reprezentuję masę spadkową Charlesa F. Bookera...
zmarłego w St. Louis w Missouri...
który był poprzednim prawnym właścicielem tej posiadłości...
i ziemi w promieniu 100 mil.
Zawołam i podbiję.
Ten kryty srebrem pistolet Bulldog za jakieś $10.
Teraz ja jestem obecnym właścicielem.
Wołam.
Myślałeś, że blefuje, co nie? Popatrz.
Mały strejt do królowej.
Nie będziesz mi wdzięczny, Sędzio, ale złapałem kolor. Patrz.
Piwo, Tector.
Przepraszam pana, naprawdę nie chcę...
Nie masz tyle rozumu...
albo dobrego wychowania...
żeby nie przeszkadzać komuś, kto decyduje, czy wołać, czy podbić?
Wiesz, że jest miejsce zarządzenie, żeby nie przeszkadzać komuś...
kto decyduje, czy wołać, czy podbić?
To wykroczenie.
Można cię za to zastrzelić.
- Tu masz, Whorehouse. - Dziękuję, Sędzio.
To będzie $25.
$25?
Taa, jak nie wygrywam, to piwo jest po $25.
To nieuczciwie.
Co ma człowiek zrobić?
Zacząć przegrywać albo rzucić picie.
A teraz niech pan posłucha. Mam w posiadaniu akt nadania ziemi...
wydany przez króla Hiszpanii co do wspomnianej wcześniej posiadłości.
Panna Lillie zna paru tych królów Hiszpanii.
Wszedł w moje posiadanie jako opłata z tytułu masy spadkowej Bookera.
Co pan powie?
Prowizje za akty nadania są ujęte w ustawach Stanu.
- Ma pan tam księgę prawniczą? - Oczywiście.
- Proszę mi ją dać. - Otwieram za $2.
- Dziękuję. - Sprawdzam i podbijam.
To księga prawnicza, nie byle co.
Wołam...
i podbijam do $19.
- Za ostro dla mnie, Sędzio. - Odpadam.
- Podbijam do $50. - Za wysokie progi.
$50?
Nie mam $50.
Proszę. Teraz niech pan czyta.
Artykuł 48, paragraf F.
To złe prawo. Właśnie je odwołałem.
To oburzające.
$50?
Wołam.
- Ile? - Nie dobieram.
Ja też nie.
Mam, co wy na to, fulla z asami.
Teraz pan widzi, Sędzio Roy'u Beanie...
Nie będzie się mną pomiatać i traktować mnie w taki sposób.
Jestem wpływowym człowiekiem i mam potężnych przyjaciół.
Ja też.
Chciałbym któregoś spotkać.
Co...
- Tector! - Puść mnie!
Uważaj pod nogi, kolego. Po prostu uważaj.
- No i już. - Gdzie mnie zabieracie?
No i już.
Wypuśćcie mnie stąd!
Ratunku! Wypuśćie...
Zje mnie żywcem!
Najpierw cię zabije, potem cię zje.
Jak ostatnio ten niedźwiedź zjadł prawnika, miał sraczkę przez 33 dni.
Nie! Gdybyście tylko mnie wypuścili...
- Proszę. - Nie chcę twoich pieniędzy.
To może być dobry pomysł, dać niedźwiedziowi butelkę piwa.
To go zajmie. Piwo jest po dolara za butelkę.
Dolara za butelkę? To ma być sprawiedliwość?
Sprawiedliwość jest służką prawa.
Mówiłeś, że to prawo jest służką sprawiedliwości.
- Będę zjedzony żywcem! - I tak, i tak jest dobrze.
Po upływie około 93 butelek...
Sędzia i ja doszliśmy do porozumienia.
Ponieważ miałem już tylko 9$...
byłem na przegranej pozycji w pertraktacjach.
Chyba wydawałem się Sędziemu pożytecznym...
w obronie więźniów, którzy mieli kapitał gdzie indziej.
Błyskotliwa obrona mogła wydobyć na jaw ten kapitał.
Zgodziłem się na podział grzywn 60/40.
Wkrótce moja praktyka adwokacka bujnie się rozwijała.
Ale nie zapomniałem, co ten egomaniak mi zrobił.
Zamierzałem kiedyś odpłacić Sędziemu...
i miałem sprzymierzeńców.
A twój kapelusz jest zachwycający. Absolutnie zachwycający.
Miło was widzieć. Witam panie.
Dzieło Boże, jak Wielki Kanion.
Czy wy dwaj nie macie dość jak na jedną noc?
Już dawno powinienem być w łóżku. Idę do domu.
Starożytni Grecy...
oddawali hołd u stóp Afrodyty.
Śmiertelniczki też kochali.
Ze mną tak samo.
Dobranoc, Sędzio.
I jej.
I pannie Lillie.
Wyłaź z tego wiadra!
Ty pijesz piwo, nie niedźwiedź, który jada klej.
To niegrzeczne.
Mężczyzna ma dwie miłości:
Nieosiągalną boginię...
i śmiertelniczkę.
i kocha śmiertelniczkę dwa razy bardziej...
za kult dla Lillie Langtry.
Ty, Niedźwiedziu.
Przypłacisz to głową, właśnie tak! Nie chcę tego słyszeć!
Nie chcę! Nie spławiaj mnie.
Raczej każę cię kopnąć w ogon.
Obedrę cię żywcem ze skóry, zrobię z ciebie wycieraczkę. Masz serce czarniejsze niż skórę.
Nie jesteś gentlemanem, nigdy nie byłeś.
Wstydź się, Sędzio. Kłócić się z niedźwiedziem!
Widzisz, co on zrobił pannie Lillie?
Skalał ją.
Polizał jej kochaną twarz.
Chuchnął na nią...
swoim kwaśnym od piwa oddechem.
Tej nocy podjęto historyczny i tragiczny...
zamach na życie Sędziego.
Nikt wcześniej nie widział zabójcy...
ani nie znał jego motywów.
Ale moim skromnym zdaniem...
to prawnik Gass to urządził.
Ten niedźwiedź jest bardziej pijany ode mnie.
To nie jest zwykły Niedźwiedź.
Niedźwiedziu?
O co chodzi z tym strzelaniem?
Jakby dochodziło z Lilii z Jersey.
Pewnie ten niedźwiedź rozrabiał.
- Co się dzieje? - Sędzio?
- Szybko, otwierać drzwi!
- Sędzio? - Nic ci nie jest, Sędzio?
Bart? Co tu się dzieje?
Mój Boże, kto to?
- Sędzio, co się stało? - Co się tu stało?
Patrzcie tutaj, tu jest Niedźwiedź.
Ten gość nie żyje.
- Co się stało Niedźwiedziowi? - Jest martwy jak tylko można.
- Ktoś go zna? - Co za syf.
- Ktoś zna tego tu jednorękiego? - Płatny zabójca.
Jest martwy jak tylko można.
Co on tu robił?
Nie wiem, co tu robił o tej porze.
Ten niedźwiedź po prostu nie toleruje bezprawia.
- Napijmy się za Niedźwiedzia. - Taa.
Nie będziemy...
marnować alkoholu na tego niedźwiedzia.
Nie był wart złamanego szeląga.
Robił z siebie pośmiewisko...
dla każdego za dolara.
I położył swe plugawe łapy na pannie Lillie.
Zabijałem ludzkich ludzi...
za mniej, niż on zrobił.
No dobra, wynieśmy tego zabójcę i pochowajmy.
Pochować?
Nie.
Wsadzę go na kaktus...
żeby muchy i mrówki go zeżarły.
Nie chcę...
Nie chcę, by był...
w tej samej ziemi, co Niedźwiedź.
Nie chcę!
Weź za nogi, ja za głowę.
Połóż tą rękę na piersi.
Podnieś mu ramiona, bo mu głowa sterczy.
Jego zęby zostały starte na jego głowie...
wielkie zęby młodego niedźwiedzia.
Widział, że nikczemni są wyniesieni...
jak przez poryw burzy.
Ale jest nagroda dla sprawiedliwych...
odważnych i lojalnych...
a nagrodą jest piwo...
śliwki i winogrona...
i niedźwiedzice jak Lillie Langtry.
Nagroda będzie w niebie, a tam nie sięga moja jurysdykcja.
Zaprawdę tak się stało.
Z prochu powstałeś, w proch się obrócisz.
Amen.
Wszystko się zmienia.
Kraj się zmienia.
Kolej idzie.
Ludzie będą przejeżdzać...
wyglądać przez okno i nie będą wiedzieć, ile to wszystko kosztowało wysiłku.
Nie będą wiedzieć o Niedźwiedziu.
Nie będą wiedzieć o mnie.
To chyba nieważne.
Urodzę ci dziecko na wiosnę.
Syna.
Niech to będzie syn. Potrzebuję syna.
Król Ludwik XIV, Król Francji, miał 103 synów.
Człowiek nie żyje wiecznie.
Człowiek jest śmiertelny.
Popatrz na tą bezwstydną pindę.
Nie myślisz chyba, że się z nią ożeni?
Broń Boże. Z Meksykanką?
Mały bękart jako jedyny w mieście...
nie nosiłby jego nazwiska.
Nie ma nic gorszego, niż nawrócona ladacznica.
Cokolwiek zmienionego jest samo w sobie złe...
ale zmieniona ladacznica to diabelska plaga.
Wygląda na to, że ci, którzy dawali przyjemność dla zysku...
są tym gorliwsi w wydzielaniu nieszczęścia.
Masz chwilę, Sędzio?
Co ci chodzi po głowie, Bart?
- Chcemy o czymś porozmawiać. - Słucham.
Tory idą.
Ale nie wydaje się nam, że pociąg będzie się tu zatrzymywał.
Ludzie wiszą w zasięgu wzroku.
Nie zrozum nas źle, Sędzio. Nie mamy nic przeciw wieszaniu.
Wydaje się nam tylko, że powinno się to robić dyskretniej.
Taa, w Dallas wieszają w stodole za miastem.
W stodole?
Jakby się wstydzili?
Już bym wolał przestać wieszać.
Nie, proszę pana.
Prawo mówi, że winni będa ukarani.
A ja mówię, że to nastąpi w pełnym świetle...
otwarcie, bez czajenia się.
Jakbyście to wy byli winni, nie oni.
A co z damami, Sędzio? Z ich delikatną wrażliwością?
- A z dziećmi? - Dziećmi?
Tego właśnie potrzebują dzieci. To daje przykład.
Pokazuje, co będzie, jeśli nie będą kroczyć prosto i wąsko.
Nie irytuj się, Sędzio.
Wiem, kto wam to wbił do głowy.
Nie zasługują na żadne opinie. Ja tu jestem od myślenia.
I możecie to powtórzyć swoim kurwom!
To znaczy żonom.
Jest wiele powodów upadku Rzymu:
Schyłek potęgi militarnej, wzrost znaczenia hord...
- Ale ja mam własne zdanie. - To znowu oni, Sędzio.
Myślę, że to te rzymskie łaźnie.
Ogólnie Rzymian już nie obchodziły ich własne wojny.
Pływali w pachnącym olejku, figlowali z niewolnicami...
opychali się skowronimi językami.
- Przyszliśmy się z tobą rozprawić, Sędzio. - Rozprawić?
- Tak jest. - Za co?
Nie miałeś racji, że nazwałeś nasze żony tak, jak je nazwałeś.
- Zapomniałem, jak je nazwałem. - Tego słowa nie godzi się powtarzać.
Kurwy.
Kiedyś może były.
Ale teraz są szacownymi mężatkami.
- Olać je! - znowu zaczynasz, Sędzio.
Ciszej, na litość Boską. Już mamy dość kłopotów.
Słyszały, jak je nazwałeś. Mówią, że musimy bronić ich honoru.
I nazwały nas tchórzami, podłymi tchórzami.
Powiedziały, że nas nie wpuszczą do domów, póki nie przeprosisz.
- Przeprosić? - I szaleją ze złości.
Zrób nam przysługę, dobrze, Sędzio?
One tam stoją i czekają.
Idź do nich jak prawdziwy hycel...
jakbyśmy ci kazali błagać je o łaskę.
Hycel?
Jak rozumiem, zarzucacie mi...
że nazwałem was kurwami.
Przykro mi.
Przepraszam.
Zwróćcie, proszę, uwagę...
że nie nazwałem was zajechanymi dupodajkami...
nierządnicami albo rynsztokowymi ulicznicami.
Ale powiedziałem kurwy. Nie da się zaprzeczyć.
I za to przejęzyczenie...
Przepraszam.
"Panna Lillie Langtry & Co....
pojawiła się ostatnio na wielkanocnym tournee...
na środkowym i południowym Zachodzie.
Da tylko po jednym koncercie...
w następujących miastach: Chicago, 1 kwietnia.
Kansas City, 6 kwietnia. San Antonio, 11 kwietnia".
Mój Boże, Sędzio.
Ona przyjeżdża do San Antonio.
Mówią, że...
jest niezrównana w The Fool's Revenge.
Powinieneś jechać i ją zobaczyć, zanim się zestarzeje i zgrubnie.
Piękno panny Lillie jest ponadczasowe.
Poza tym nie mogę.
- Czemu nie? - Jestem zajęty.
Mam na głowie te wszystkie miejskie sprawy:
Ściganie przestępców...
budowanie dworca...
narodziny dzieci.
Poczekamy.
Daj mi Sears and Roebuck. Potrzebny mi stosowny strój.
Jak ludzie jadą obejrzeć pannę Lillie, przebierają się na tą okazję.
Noszą kutasiki.
- Kutasiki? - Tak jest. Kutasiki.
Płaszcz, kamizelka, gacie: $11.40.
Chłopiec!
Proszę o miejsce na środku pierwszego rzędu.
Nie mamy miejsca na środku pierwszego rzędu...
ani nigdzie indziej.
Rozumiem.
- Ile to będzie kosztować, $100? - $100?
$200, jeśli to konieczne.
Momencik.
Programy! Prosze wziąć programy!
Przykro mi, proszę pana, od dwóch dni nie ma biletów.
Cena nie gra roli.
Przykro mi, prosze pana, nie mamy miejsc.
Proszę znaleźć. Jestem Roy Bean. Sędzia Roy...
Bajeczna Lillie Langtry, taka, jak pojawia się w The Fool's Revenge.
Programy! Tutaj programy!
- Proszę pana, dam panu $200 za pański bilet. - Nonsens.
Mógłbym kupić pański bilet za $200?
Każdemu w tym teatrze dam $200 za bilet.
$200.
Precz z łapami. Jestem Sędzia Roy Bean.
Proszę być dla nas łaskawym, Wysoki Sądzie.
Proszę wyjść spokojnie.
Sam pójdę.
- Dam $400 za bilet. - Przepraszam, Wysoki Sądzie.
- Słyszałem cię tam, z policją. - Odejdź, chłopcze.
- Próbuję ci zrobić przysługę. - Odejdź.
Pracuję dla opery.
Dla nikogo innego bym tego nie zrobił.
No chodź.
Chodzi mi o to, że jesteś sędzią i w ogóle, mówisz o pannie Langtry i w ogóle.
Jak byś chciał ją spotkać?
Znasz pannę Lillie?
Co rano wkładam jej kwiaty do świeżej wody.
Część mojej pracy.
Zauważyłeś biało-czerwone róże?
Biało-czerwone?
Ty je wysłałeś, Wysoki Sądzie?
Były niewiarygodnie piękne.
- Podobały się pannie Lillie? - Mogę uczciwie powiedzieć, Wysoki Sądzie.
Róże to nie są jej ulubione kwiaty. Ale spodobał się jej pomysł.
- A jakie są jej ulubione kwiaty? - Tulipany.
W tym roku tulipany. Właśnie tulipany.
Tulipany?
Wprowadzisz mnie tam?
Pewnie. Znam dobrze strażnika.
Możesz patrzeć zza kulis.
To najlepsze miejsce.
Ale to cię będzie kosztować.
To znaczy, ja też muszę z czegoś wyżyć.
$100?
Reszty nie trzeba, synu.
Dzięki, Wysoki Sądzie.
Ten gentleman jest przyjacielem panny Langtry.
Chciałby ją zobaczyć.
Nie mogę go wpuścić. Mam rozkazy.
Jest sędzią.
No, skoro jest sędzią...
Ale nie będę ryzykował pracy za darmo.
Daj mu coś.
Tylko $5, Wysoki Sądzie. Nie chcemy go rozpieścić.
- Jak się masz, Tector? - Fajnie, że wróciłeś, Sędzio.
Fajnie wrócić.
- Jak wycieczka? - Pamiętna.
- Skąd wiedziałeś, że jadę tym pociągiem? - Nie wiedziałem. Miałem tylko nadzieję.
Miałeś nadzieję?
Marie Elena pyta o ciebie.
Dziecku nic nie jest, ale Marie Elena...
Nie jest...
Posłaliśmy po doktora cztery dni temu, Sędzio.
Powinien już tu być.
Co tu się dzieje?
Co to za powitanie?
Nie zgadzam się, żebyś tak leżała w łóżku.
Urodziłaś dziecko. Powinnaś...
stać na nogach.
To niestety dziewczynka.
Nie zmieniaj tematu.
Nie zgadzam się, żebyś tak leżała...
cała sina i blada. To nie przystoi...
mojej narzeczonej.
Jak wyglądała?
Kto?
Panna Lillie.
A, ona.
Myślałem o czymś innym.
O pozytywkach i tym podobnych.
Spodziewam się, że jutro do tego zatańczysz.
Dzisiaj.
Dziś do tego zatańczę.
Nie doczekam się jutra.
Nie będzie tak.
Dziś do tego zatańczysz. Tak każę, do diaska!
Marie.
Marie?
Cześć, Sędzio.
Przyjechalibyśmy dwa dni wcześniej, tylko że doktor chlał.
Nie jest w za dobrym stanie.
Raz nam uciekł.
Ale go złapaliśmy i wrzucilismy do Pecos.
Obudź się, doktorze. No obudź się.
Dojechałeś. Obudź się. Wyłaź stamtąd.
Wysiadaj.
Możesz mnie zabrać do pacjenta.
Powiesić go.
Nie, sam go powieszę.
Nie, Sędzio.
Nie. Proszę, nie.
Mój Boże. Nie, Sędzio, nie.
Nie, proszę.
Nie, Sędzio. Proszę, nie rób tego.
Nie. Proszę.
Co tu się dzieje?
Ty! Niech pan zostawi tego człowieka.
co to wszystko znaczy?
- On wiesza doktora. - To go powstrzymaj. Ja zabraniam.
Jestem burmistrzem. Jesteście moimi oficerami.
Jako burmistrz tego miasta, żądam, abyście pełnili swój obowiązek...
i powstrzymali to nielegalne postępowanie.
Wieszanie jest dla banity przepustką do chwały...
i jest za dobre dla takich jak ty.
Sędzio, chyba muszę ci powiedzieć...
że jak cię nie było, odbyła się rada miasta...
Zamknij się, Gass.
...podczas której zostałem obrany burmistrzem.
Gass!
Głosowali na mnie, Sędzio, wznosząc ręce.
To wina naszych żon, Sędzio. One nam kazały.
Ja idę do domu i zbiję swoją.
Sędzio, a możemy udawać, że to się nigdy nie stało?
Tak, to dobry pomysł, Sędzio. Było, minęło.
Sędzia zostawił wszystko, co posiadał lub zbudował.
Odjechał na pustynię, jak wcześniej przyjechał.
Czas i kraj po prostu go wchłonęły.
Niektórzy mówią, że nigdy nie wrócił.
Jak historycy, mówią, że to było "romantyczne zmyślenie".
Do diabła, co oni tam wiedzą?
Kto wie lepiej ode mnie?
Byłem tam. Na własne oczy widziałem.
Ale uprzedzam fakty.
Wziąłem córeczkę Sędziego i wychowałem jak własną.
Mała Róża rosła jak źrebię.
Prawnik Gass przejął władzę.
Mając torbę podróżną pełną papierów, był w stanie wykraść tą samą ziemię...
którą Sędzia wyrwał diabłu...
strzelbą i sznurem.
Cywilizacja.
To był schyłek egzekutorów Sędziego.
Gass ich wylał...
i zmuszeni byli szukać utrzymania z dala od swych posterunków.
Ich żony też prędko ich wystawiły.
Jak rosła...
Róża czytała te same książki, co wcześniej Sędzia.
Chyba o nim myślała...
tak samo, jak jedno z tych starożytnych rzymskich bóstw.
Patrząc wstecz...
to w osobie Teddy'ego Roosevelta...
mieliśmy najlepszego Prezydenta w historii Stanów Zjednoczonych.
Miał siłę ducha i determinację na miarę czasu i miejsca.
Potem kobiety mogły głosować i wszystko diabli wzięli.
Kiedy nasi chłopcy za morzami walczyli z Kaiserem...
kobiety uchwaliły prohibicję.
Picie i hazard i kurewstwo były wbrew prawu.
Wszystko, co dla mężczyzn jest naturalne, to były przestępstwa.
Dalej to robili. Ale w ukryciu.
A jakby nie było wystarczająco źle...
w zachodnim Teksasie odkryto ropę.
Chuligani wyrolili się z drewnianych budowli.
Politycy i najważniejsi przestępcy dzielili łoża...
a gliniarze zostali alfonsami.
To było pokolenie żmii.
Gass został najbogatszym nafciarzem w Teksasie.
Najął zabójców i zbirów ze Wschodu, by się wszystkim zajęli...
a jego specjalna policja pilnowała porządku.
Ci, którzy stali na jego drodze, zostali zabici w wojnach gangów.
Krew ponownie wsiąkała w błoto Langtry.
Panno Bean, gdy nabywałem Lilię z Jersey...
nie wiedziałem z góry, co pod nią jest.
To znaczy, to prawie nie moja wina, że powstał tu szyb naftowy.
Proszę pamiętać marzenie pani kochanego ojca, panno Bean:
Hotele, rafinerie, fabryki.
Niech pan do tego nie miesza mojego ojca.
Bardzo się staram być uczciwym.
Proszę się nie śpieszyć z odejściem. Tydzień lub dwa.
Pan też niech się nie śpieszy, panie Gass.
Sekundkę.
Dwie sekundki.
A potem won.
Mówię won!
Wynoście się stąd do północy, albo każę was eksmitować!
Nas eksmitować?
Niech spróbują.
Nie macie szans. Prawo jest po jego stronie.
Prawo.
Tak, prawo. Nic nie mówię o sprawiedliwości.
Wujku Tector.
Tak?
Ten człowiek na koniu.
Wygląda jak...
obrazek ze starej książki.
Teraz nieczęsto się widuje kogoś na koniu w tym mieście.
Pewnie ktoś...
zapóźniony, kto nie wie,że dotarła tu cywilizacja.
Cywilizacja? nie pozwolimy, by nas połknęła.
Nie będę stać i patrzeć, jak dom mojego ojca...
miejsce narodzin prawa i sprawiedliwości, zmienia się w stację benzynową.
Różo, nie możemy nic na to poradzić.
Jestem Bean.
A my, Beanowie, nie wiemy, kiedy jesteśmy pokonani.
- Różo. - Wujku Tector.
Zróbmy im piekło.
Ty pijany lumpie. Zjeżdżaj stąd.
Bart. Duży Bart Jackson.
Tak, Sędzio.
Czemu się tarzasz w błocie...
w świetle dnia, jak zwykły pijak?
Myślę, że tym się stałem, Sędzio.
Zwykłym pijakiem.
Wstyd, że się przyznajesz.
Życie mnie nie oszczędzało, Sędzio...
odkąd odjechałeś.
Jak może tak mówić ktoś silny moralnie?
Powoli się rozmamłałem, Sędzio.
Stań na nogach, Barcie Jackson.
Tak, Sędzio.
- Rozepnij uszy. - Tak, Sędzio.
Chcę, żebyś znalazł Nicka Fleję...
Fermela Parlee i Whorehouse Lucky Jima...
Gdziekolwiek są.
Tak, Sędzio.
- I spotkaj się ze mną. - Spotkać się z tobą?
O wschodzie księżyca.
Spotkać się z tobą o wschodzie księżyca? Gdzie?
Przy pomniku Niedźwiedzia. A gdzieżby?
Tak, Sędzio.
A gdzieżby?
Idziemy.
Kto tam?
Sędzia Roy Bean i czterech egzekutorów.
Niemożliwe. Kogo wy chcecie nabrać?
On wrócił, Tector. Otwieraj.
Witaj, Tector.
- A ty jesteś moją córką. - Tak.
Jak masz na imię?
Róża. Jak w piosence.
Przypominasz matkę.
Czasem przypomina ciebie.
Ile masz lat?
20.
Boże Wszechmogący.
- Tak długo mnie nie było? - Tak.
Nic dziwnego, że czuję się jak obcy.
Gdzie byłeś, Sędzio?
- Tam przy drodze. - Przy drodze?
Whiskey, Tector. Kaktusowa whiskey.
Nic na razie nie mówiłaś.
Może nie masz nic do powiedzenia.
Nie miałbym ci za złe, gdybyś w ogóle nigdy ze mną nie mówiła.
Byłem żadnym ojcem.
Zawsze tu jesteś, tato.
Ty i mama, i Niedźwiedź Obronny...
i panna Lillie.
To trochę potrwa, jak mniemam.
Może zagramy?
Chodź tu i siądź tam, gdzie twoja mama siadywała.
Otwieram 38-ami.
Wołam.
Zawołam za 38...
i podbijam do 45.
- Nie dziś. - Taa, ja też odpadam.
Wołam.
- Wołam. - Wołam.
- Wołanie. - Wołanie.
Wezmę trzy.
Idą ci dranie w brązowych koszulach.
Cztery rzędem.
Nie dobieram.
Ja też nie.
Otwierać w imię prawa.
Eksmituje się was na mocy rozkazów burmistrza Gassa.
Otwierać w imię prawa.
Kryć się, ludzie!
Podjedź tam samochodem i zaświeć światła.
Opróżnić ten lokal natychmiast albo spotkają was konsekwencje.
Znosiliśmy to wystarczająco długo. Zrównać to miejsce z ziemią.
Musimy skończyć z Beanizmem!
Ta zawada dla oczu.
Ten ohydny, barbarzyński szałas.
Trzy 45-tki.
Wołam i podbijam 45.
- Zwijam. - Taa.
Wołam.
Myśleliście, że blefuję, co nie?
Strejt do królowej.
Mam kolor do królowej.
Tector Crites, Róża Bean...
wychodźcie albo was wykurzymy.
Wykurzmy ich!
Kto ty jesteś?
Sprawiedliwość, wy sukinsyny.
Za Teksas i pannę Lillie!
Ognie szalały i zgasły.
Studnie wyschły.
Wiatr rozwiał popiół, a piasek pokrył blizny.
Pustynia odzyskała swoją własność.
- Czy mogę jakoś pomóc, panno Langtry? - Skąd wiesz, jak się nazywam, dobry człowieku?
No, wszyscy tu wiedzą, jak pani wygląda, panno Langtry.
Wszyscy?
Czekamy na panią prawie 30 lat.
- My? - Tector i ja.
Tylko my zostaliśmy, proszę pani.
Proszę, jest co oglądać.
Chodzę tak dlatego, proszę pani, że Zły Bob...
odstrzelił mi dwa palce u stóp obok tych dużych...
Uwaga na kaktus.
To jest Tector Crites, proszę pani.
Jest kustoszem Muzeum Sędziego Roy'a Beana.
Jak się pan miewa, panie Crites?
To jest Lilia z Jersey.
Została nazwana na pani...
- cześć, proszę pani. - Dziękuję.
Tak jak miasto.
Porządny sznur do wieszania. Proszę zwrócić uwagę na pętlę.
Wystrzępiona na krańcach. To była ulubiona pętla Sędziego.
Cóż, chyba jestem wszędzie.
Sędzia zawsze mówił,że to przybytek na pani cześć.
Sędzia.
Cóż się stało z tym śmiesznym starym sędzią?
Nie pisał do mnie od lat.
Sędzia zużył swoje żetony, proszę pani.
Odszedł.
Oh, przykro mi.
No proszę.
Czy to dziura po kuli w moim sercu?
Tak, proszę pani.
- Mężczyźni byli dzicy w tamtych czasach. - Kto to zrobił?
Chyba Rufus Krile ze Snake River.
- Co się z nim stało? - Sędzia go zastrzelił.
Na śmierć. Potem nałożył na niego grzywny za inne przestępstwa.
- Potem go powiesiliśmy. - Bardzo stosownie.
Sędzia musiał mieć niezły temperament.
Miał, proszę pani.
Już nikt nie będzie taki, jak on.
Przynieś zdjęcie Róży.
Córka Sędziego wyszła za mąż zeszłej wiosny, za lotnika.
Jest asem w wojnie przeciw Kaiserowi.
Skończyło się mu paliwo. Wylądował tam na ulicy.
- Tak się poznali. - Czarujące.
- Czy to pistolet Sędziego? - Tak, proszę pani.
Sądzą panowie, że mogłabym go kupić?
Sędzia nie chciałby o tym słyszeć.
Chciałby go pani dać...
na pamiątkę.
Jeszcze coś chciałby, żeby pani miała.
Znalazłem to na barze.
Tuż po pożarze.
Jest do pani.
Własną ręką.
Najdroższa Lillie:
Biorę pióro do ręki, by do Ciebie napisać ostatni raz.
Chcę Ci powiedzieć, że choć nigdy Cię nie widziałem...
ani nie słyszałem Twojego głosu...
zawsze nosiłem Cię w mym sercu.
Twoja obecność na tej ziemi dała mi siłę i godność...
by stać się gentlemanem.
Pomogła odpędzić chłód w długą samotną noc.
Na koniec chcę wyznać...
że to był zaszczyt uwielbiać Cię.
Jeśli Bóg zechce, to kiedyś w życiu lub później...
może jeszcze stanę w Twym świetle i się zadeklaruję.
Po wsze czasy, Twój żarliwy wielbiciel i wojownik,
Sędzia Roy Bean.